Vanaf Lustin rij je richting Mont-sur-Meuse. De weg loopt naar beneden en maakt een paar bochten. Bij een scherpe bocht naar rechts, kun je rechtdoor een zandpad in, dat naar een duidelijke parkeerplaats leidt. Daar parkeer je je auto.

Er zijn -tig galerijen, zalen en zijgangen in de Trou d’Haquin, hier wordt de ‘normaalroute’ beschreven. Neem een keer de tijd en bezoek zoveel mogelijk van deze gangetjes, want er zitten er een paar hele mooie tussen. Ook een paar hele modderige…

Eenmaal in de grot, daal je een klein stukje af in de blokken stort, maar je daalt deze niet helemaal af: al na een paar meter afdalen, zoek je links naar de ‘Galerie des Trompete’, een horizontale gang. Al snel sta je voor de eerste abseil: een schuine put moet afgedaald worden. Twee boorhaken zorgen ervoor dat je je touw kunt doorhalen, wanneer je onder bent. Je volgt de gang verder en komt bij een tweede abseil: een P10 met halverwege een balkon. Ook hier boorhaken, zodat je geen touw hoeft achter te laten.

De P10 komt in een zaal uit met misschien wel de grootste afzettingen in de grot. Rechts van je, iets hoger op de helling, staat de ‘Sentinel’, de wachttoren, die uitkijkt op de ‘Salle U’. Tegenover de Sentinel start de ‘Leemhelling’, die je over moet steken. Voor beginners is een touwtje misschien handig…

Aan de andere kant van de leemhelling kom je in een volgende zaal, met twee mogelijkheden: rechtdoor ligt het ‘Paradis’, een blokkenstort. Daar kom je straks weer uit. Ergens links zoek je naar een laag laminoir, waar je al buikschuivend door moet. Een haakse bocht naar links en je staat in een volgend zaaltje, waar je rechtsaf gaat. Al snel zie je aan je linkerhand een diep gat, wat naar de ‘Pont de Calcite’ leidt, met een vrij nauwe etroiture. Iets verder, net voor je via een blokkenpartij in het ‘Paradis’ kunt klimmen, ligt links de meest beroemde passage van de Haquin: de ‘Koeienkut’! Daar moet je in, afdalen door het ‘Geboortekanaal’ en dan sta je weer in een grote zaal.

In de linkerwand van deze zaal zoek je naar het ‘Colimaçon’, het Slakkenhuis: een gangetje dat als een wenteltrap naar beneden leidt en in de ‘Salle du Minuit’ uitkomt. Hier kun je twee kanten op: eerst gaan we naar links. Bij een paar grote rotsblokken vindt je links een kruipgangetje in droge leem. Via dit pijpje kom je in een grote galerij uit, die uiteindelijk bij de ‘Pont de Calcite’ uitkomt: een grote sinterplaat, die tussen twee wanden hangt. Je neemt dezelfde weg terug tot aan de ‘Salle du Minuit’.

De eerste keer dat je hier stond, ben je linksaf gegaan, nu ga je de andere kant op. Eerst daal je een stukje af, om vervolgens weer omhoog te klimmen. Achterin deze galerij kun je opnieuw twee kanten op: rechtsaf een leuk chemineetje opklimmen, linksaf een modderige gang volgen. Na je verkenning moet je weer zien dat je in de ‘Salle du Minuit’ uitkomt, en via het ‘Colimançon’ weer in de grote zaal uitkomt. Daar waar je uit het geboortekanaal bent gekomen, had je rechtsaf het ‘Paradis’ in kunnen klimmen, vanaf het ‘Colimaçon’ ligt dat nu links. Het is misschien even zoeken, maar het ligt er wel.

De grot valt onder de sleutelregeling van de UBS (Union Belgique de Speleologie), dus moet je een sleutel zien te regelen via Speleo Nederland, de UBS of het VVS.

Er is ‘recentelijk’ een nieuw deel van in de grot ontdekt, dat op de topo wordt aangegeven als ‘Nouveau Reseau’: onderin de ‘Salle U’, waar het water normaal verdwijnt, ligt de ingang van dit deel, dat vooral bestaat uit kleine, modderige en natte gangetjes. Het is echter niet altijd bereikbaar, omdat bij hoogwater stenen meegevoerd worden, die de doorgang blokkeren.