Vooral in het eerste gedeelte van de grot is het mogelijk om uit veel verschillende wegen te kiezen: steeds opnieuw zijn er zijgangen en/of putjes om te verkennen. Het gerucht wil dat je in het gedeelte tot aan de brievenbus 12 uur continue kunt grotten eer je alles gezien hebt. In het gedeelte na de brievenbus houden de mogelijkheden snel op: de hoofdgalerij volgen is eigenlijk de enige keus die je hebt.

Afzettingen vind je er genoeg, al zijn er erg veel beschadigd en/of besmeurd door de hordes bezoekers die hier ooit in- en uitliepen. Zondagen met meer dan 300 bezoekers per dag waren geen uitzondering en daardoor ontstonden lange wachttijden bij de bottle-neck passages. Dit was één van de redenen van de UBS om in 1992 de grot af te sluiten en een sleutelregeling in te stellen. Nu is het aanzienlijk rustiger in de grot.

Ondanks dat ik al bijna 200 keer in de Sainte Anne geweest ben (als begeleider van groepen) blijft deze grot een van mijn favorieten.

De grot is ontdekt in 1837 tijdens de werkzaamheden in de steengroeve en is sindsdien meermaals beschreven. De Sainte Anne is een actieve grot, waar altijd water stroomt. Het water is afkomstig van maar liefst 7 verschillende waterlopen, o.a. vanuit het Chawresse-dal, die op verschillende niveaus de grot binnenkomen. Zomer of winter maakt niet veel uit, het water is altijd aanwezig en dat maakt de grot zeer interessant voor introductietochten. De Sainte Anne staat in verband met de grotte de Brialmont, abîme de la Chawresse, grotte Veronica, trou des Manants, trou Victor, trou des Nutons, trou des Proces, grotte de Monceau.