Je komt vanzelf uit bij de eerste put (P11, doorsnede ong. 12m), die je afdaalt tot een plateau. Je klimt een R4 af en komt zo boven de tweede put (P6, doorsnede ong. 8m) uit. Wanneer je van boven in beide putten kijkt zie je duidelijk dat hier de bodem uit twee zalen is verdwenen. Overal langs de wanden van deze putten zie je talloze afzettingen. Als je het tweede gat bent afgedaald, land je op een enorme stapel blokken, die ooit de vloeren van de hogere galerijen vormden. De blokken zijn grotendeels met sinter overdekt.

Je klimt gemakkelijk via de blokken af en komt in een gigantische zaal, waar de stapel rotsblokken vrijwel in het midden ligt. Veel mooie afzettingen in alle traditionele vormen, maar wel heel bijzonder zijn de 'tulpen' in de leembodem. De waterdruppels die van het plafond zijn gevallen hebben smalle, maar vaak diepe trechters in de bodem doen ontstaan. Op de wanden van deze zandtrechters hebben zich flinterdunne laagjes calciet afgezet en bloemachtige vormen gecreëerd. In Frankrijk wordt dit verschijnsel 'anti-stalacmite' genoemd. Let goed op waar je loopt, want deze afzettingen zijn klein en uiterst fragiel. Er zijn er helaas al talloze vertrapt door achteloze bezoekers.

In het zuidelijke deel van deze grote zaal kun je via wat kleine kruippassages in een laag zaaltje komen, waar het stikt van de kleine zuiltjes. Opmerkelijk is dat alle zuiltjes net onder het plafond zijn gebroken en nu zo'n 3 a 4cm ruimte hebben tot aan de overkant van de breuk. Het lijkt alsof de hele vloer van dit zaaltje over het hele oppervlak verzakt is.

Een ander gedeelte van de grote zaal is erg zanderig: vloer, wanden en zelfs delen van het plafond lijken van zand. Het geluid wordt niet langer weerkaatst, maar slaat meteen dood tegen de obstakels. In dit gedeelte vind je een forse galerij die je naar het eind van de grot voert. Zo'n 30m voor het eindlaminoir (links in de galerij) kun je rechts via een kleine blokkenstort afklimmen.

In dit blokkendoosje kun je twee kanten op. Als je links aanhoudt kom je in een smalle diaklaas met wanden vol afzettingen. Deze gang loopt uiteindelijk door bij een natte étroiture onder in de diaklaas. Ga je echter rechtsaf, kom je in een kruipgangetje met mooie oker-rode leem. Via een voûte-mouillante met kraakhelder water ga je naar het einde van dit gangetje, op slechts 10m van een van de galerijen van het Aven du Rabiné. Hier hoopt men nog ooit een doorgang te vinden om de beide grotten (waarvan de ingangen nog geen 50m van elkaar verwijderd liggen) met elkaar te verbinden.