Vanaf Saint-Pierre-de-Chartreuse neem je de weg richting Saint-Laurent-du-Pont. In de gorge (kloof) parkeer je je auto net vóór de 3e tunnel. Via een paadje kom je bovenop de tunnel, vanaf daar heb je de keuze: een makkelijk of een leuk pad!

Eenmaal op de tunnel sta je voor een rotswandje, waar je rechtsaf gaat. Daar, waar de wand ophoudt, begint de leuke klim naar de grot: je klimt door struiken en onkruid omhoog, tot je aan een (droge) rivierbedding komt. Het onderste gedeelte voert geen water, even later wél. Volg de bedding tot aan het punt waar het water uit de rots komt: bij een klein, ingestort rotswandje. Aan de voet van deze wand vind je de ingang van de grot. Deze weg is steil en vergt wat padvinderskwaliteiten.

De makkelijke weg ligt wat verder naar het oosten. Als je op de tunnel naar rechts loopt (en dus niet meteen omhoog krabbelt) loopt het pad licht omhoog. Bij een paar grote rotsblokken, midden op het pad, ga je linksaf. Een smal zig-zag-paadje loopt langzaam maar zeker tegen de berghelling op. Na een poosje sta je op een splitsing, waar je linksaf slaat. Het pad loopt verder omhoog, draait om een kleine kam heen en even later sta je voor een actief beekje. Je staat nu ongeveer 15m onder de ingang van de grot, die rechts boven je ligt.

Achter de entree bevindt zich een lage galerij met water: daar moet je doorheen. Al snel wordt de gang wat hoger en klim je een serie watervalletjes op: 12 in totaal. Technisch gezien moet dat geen problemen opleveren, bij de 2e en de 3e hangt een vast touw, om de zaak nog wat te vereenvoudigen. Daarna wordt de grot smal en hoog. Omdat de gang op sommige punten wat smaller wordt, zoek je het hogerop: 'en oppos' klim je in de spleet omhoog en zoekt naar een makkelijkere doorgang.

Nu kom je in een grote zaal, de 'Cathedrale', en nog een stukje verder bij de 'Piscine' (het zwembad): een laag plafond, met daaronder veel water. Hier ga je bijna kopje onder, maar niet helemaal. Na de Piscine begint eigenlijk het tweede gedeelte van de grot, met 11 nieuwe watervallen.

Je klimt door de reeks van watervallen, waarvan de hoogste 10m hoog is. de 2e, 3e en 4e zijn voorzien van vaste touwen. Via de Galerie des Marmites, een zeer hoge en bijna rechte diaklaas kom je bij een sifon, waar je zonder duikuitrusting moet omdraaien. Je zit nu 530m achter de ingang. De weg terug is dezelfde als de weg heen.

Naar het schijnt gaat de grot verder: via een passage in het plafond van het laatste deel in de meander, kun je de sifon omzeilen. En nog een, en nog een. Er zou zo bijna 2km extra grot te ontdekken zijn… hoorden wij later…

De Cambise is een mooie, ondergrondse rivier met natte passages en watervallen. Hier en daar vindt je wat afzettingen. Je vindt vooral veel mondmilch in deze grot. De tocht is vrij schoon (hier en daar een beetje leem) en vormt het ideale decor voor een scholingstocht in een watergrot.