Vanuit Bournois rijd je via de D117 naar Soye. Je komt nu vanzelf een afslag tegen met het bord dat naar de Grotte de la Baume wijst. Dit is een halfverharde weg tot aan een parkeerplaats. De ingang van de grot bevindt zich in een kleine bosje, rechts van het parkeerveld. Als je links het bos in loopt vind je de Grotte de la Doline, die ook op de topo staat.

De ingangsput (P7) ligt in een klein bosje in het weiland. Er is een tweede ingangsput (P10), zo’n 30m verderop, maar die is afgesloten. Beide putten komen uit in het plafond van een grote fossiele galerij. Eenmaal op de bodem volg je de galerij naar het zuiden, de wanden zijn met doffe afzettingen bezet. Je houdt zoveel mogelijk de linkerwand aan. Twee kleine ressauts (2 en 3m) zijn voorzien van touwen en gecementeerde staven, om de passage over gladde couloirs te vergemakkelijken. Na de eerste van deze twee ressauts steek je de galerij over naar de rechterwand, waar je langs een main-courante verder gaat. Vervolgens weer terug naar de linkerwand.

Als je weer links loopt kun je onder in de wand via een geruimde étroiture verder. Deze bevindt zich onder de klim naar de Cathedrale (120m van de ingang), aan de voet van een wand vol afzettingen. Je zit in de goede passage als je meteen op een ‘stoppelveld’ van kleine afgebroken stalagmieten uitkomt. Van hier moet je je weg vervolgen door een lage galerij die na 40m uitmondt in de Salle du Pillier (-33m). Deze zaal (met twee zuilen en een fantastische echo) steek je recht over en gaat achter een soort van stenen gordijn weer verder. Je komt opnieuw uit in een kruipgang. Deze leidt naar een klein zaaltje waar je rechtsaf gaat. Je ziet een putje voor je, met links daarvan een étroiture. Die étroiture komt uit op een galerij die leidt naar de vire in de rechterwand. Voor de veiligheid kun je hier een touw uithangen (C25). Net na de vire volgt een volgende etroiture. Dan kom op een kruising in een flinke galerij, die de Métro of Galerie Sud genoemd wordt.

De meest logische weg is de Métro, die je ongeveer 600m kunt volgen, een vrij gemakkelijke tocht in een zeer ruime gang met mooie afzettingen. Er zijn een paar ressauts te klimmen, maar dat mag geen naam hebben. Aan het eind (gastenboek aanwezig) zat vroeger een leemverstopping, op 1.000m van de ingang. Deze leemtrechter is intussen geruimd en maakt het mogelijk een doorsteek te maken naar het Gouffre de Pourpevelle.

Pontonnière of neopreen aan te raden wanneer je de rivier wilt volgen. Met uitzondering van de ingangsputten zijn alle andere hindernissen tegenwoordig (1998) voorzien van vaste touwen. Voor deze tocht heb je ongeveer 5 uur nodig, als je niet teveel naar de weg hoeft te zoeken. Voor meer informatie zie ook:

Speleologie en Franche-Comte (Jean-Claude Frachon, pag. 47)
Inventaire Speleologique du Doubs, tome 1, (pag. 156)
Spéléo-Nederland, Pierk 92-4, pagina 12.