Als je Cademene in zuidelijke richting verlaat (D222) neem je de eerste weg links, op 300m van het dorp. In deze weg zit een S-bocht. In de tweede bocht kun je parkeren als je naar de Grotte des Chaillets gaat. Nog eens 200m verder laat je de auto achter op een parkeerplaatsje links van de weg. Vanaf hier volg je de witte markeringen die je bij de grot brengen (zoals aangegeven wordt op een bord dat half in een boom gegroeid is. Het weiland wat hier meteen rechts ligt steek je in de lengte door (er zijn speciale doorgangen gemaakt!). Na het weiland ga je links af en daalt tot je aan een hek rond een schuur komt, nu moet je rechtsaf. Je blijft het pad volgen dat onder langs de rotsen loopt en je komt vanzelf bij de grot. Je loopt ongeveer 10-15 minuten tot aan de grot.

De lage en brede ingang van deze resurgence bevindt zicht dicht bij de Loue. Het water dat uit de grot stroomt, komt een paar meter lager in de rivier uit, nadat het over een tufwaterval heeft gestroomt.

Achterin het ingangsportaal vindt je meerdere cheminees en een kleine fossiele galerij van 40m. Dit is de enige echte vertakking in de grot.

Als je echter het water volgt, kom je vanzelf in de hoofdgalerij uit. In het begin is deze erg laag, maar stukje bij beetje wordt ze hoger en verandert in een meander. Het meest opmerkelijke is wel het vlakke plafond, met name in het eerste gedeelte van de grot. Dit is het gevolg van een mergelachtige laag boven op het kalkpakket waarin zich de grot heeft ingebed. De bodem is vrij modderig en op een bepaald moment wordt de modder zwart.

De rivier wordt steeds onderbroken door de talloze gours (er zijn er meer dan 120!). Soms zijn ze alweer het slachtoffer geworden van corrosie en erosie en is er niet veel meer over dan een dunne randen die de voortgang sportiever maken. Soms zijn ze intact en vormen ze diepe bassins. Op een aantal plaatsen versperren afgzettingen de doorgang en moet he diep in het water om verder te kunnen. In dit gedeelte vindt je ook talloze excentrieken die in kleine clusters bij elkaar hangen, de meeste zijn spierwit.

Na zo'n 500m kom je de eerste overblijfselen van een hoger gelegen galerij tegen. Nog eens 100m verder kun je zien dat de oude waterloop groter was en waarschijnlijk meer water voerde dan de huidige stroom.

Vanaf dit punt verandert het karakter van de gang: ze krijgt de vorm van een vadose canyon met een hoogte tussen de 5 en 10m. Dit gedeelte wordt gekenmerkt door instortingen van de oudere, hoger gelegen passages en je komt dan ook regelmatig grote rotsblokken tegen die in het water liggen of tussen de wanden geklemd zitten. Let goed op de instabiele blokken!

Helaas is het water in deze grot tegenwoordig wat vervuild. Een neopreen (compleet) is raadzaam, aangezien je vrijwel constant door het water loopt. Trek voor deze tocht minimaal 4 uur uit.

De Moulin des Isles is een grot die crue-gevoelig is. De lage doorgang, kort achter de ingang, kan tijdens hoog water sifonneren! Niet tijdens periodes met regen, maar een of twee dagen erna stijgt het waterpeil in de grot aanzienlijk. Het water is namelijk afkomstig van het 'achterland', tot wel 40km verderop.