Parkeer de auto op de parkeerplaats bij de Grotte des Faux Monnayeurs en ga te voet verder. Je loopt langs de Source de Pontet naar de Loue toe en steekt daar via het bruggetje over. Dit bruggetje ligt links van de elektriciteitscentrale van Mouthier. Als je over de brug bent ga je rechtsaf in de richting van de centrale, en net daarvoor kun je links, tussen de rotsen een pad omhoog in. Je stijgt vrij steil en er zitten een aantal haarspeldbochten in dit pad. Er zijn een aantal paadjes rechtsaf, die allemaal naar bouwwerken van de elektriciteitscentrale leiden: laat die paadjes voor wat ze zijn. Je komt uit op een punt waar het pad horizontaal wordt. Vanaf dit punt moet je de vallei zo’n 200m volgen. De grot ligt ongeveer 10m lager dan het pad, daar waar de rotsen beginnen.

Voor alles is het verstandig om de basisregel voor het bezoek aan deze grot uit te leggen: vermijd zoveel de waterloop in de grot! Regelmatig sifoneren hele stukken van de waterloop, maar via hoger gelegen passages kun je altijd verder.

Van de ingang naar de Vestiaire (= kleedkamer) (0 – 313m achter de ingang): wanneer je 165 achter de ingang zit moet je een voûte-mouillante van 10m doorsteken, die de Soufflerie (of windtunnel) genoemd wordt. Verder stroomopwaarts wordt de galerij kleiner: 2 * 0,8m. De ondergrondse beek komt uit de Vestiaire en verdwijnt 20m stroomafwaarts in een smalle spleet, om later bij de bron langs het pad op de linkeroever van de Loue weer tevoorschijn te komen. Vanaf hier is je neopreenvest niet meer noodzakelijk, maar een pontonnière of neopreenbroek kun je beter wel aanhouden.

Vanaf de Vestiaire tot aan het Affluent de Renédale (313 – 962m achter de ingang): Drie verschillende galerijen als etages boven elkaar karakteriseren dit gedeelte van de grot. De actieve waterloop, die vaak in zeer lage laminoirs stroomt, wordt steeds onderbroken door sifons. De middelste galerij, waarin je zo af en toe afzettingen vindt, is de meest gebruikte route om verder te gaan. Het bovenste couloir, met zijn vele leem- en keieninstortingen is zelden helemaal te volgen. Tussen 730m en 962m (achter de ingang) loopt de route nu eens door de fossiele Galerie du Fil à Coudre (4 * 2m), dan weer door de actieve loop (2 * 1m) waarvan de bodem sterk geërodeerd is. Volgde route tot aan de Cascade de l’Araignée (+16m). Op deze waterval kun je (artificieel) opklimmen om het Affluent de Renédale verder te volgen, maar dat wordt hier niet beschreven.

Le Colimaçon (de gedeeltes Galerie du P’tit Loup en Affluent de la Vouivre): deze gedeeltes zijn te bereiken vanuit de Galerie du Fil à Coudre, stroomafwaarts van de Cascade de l’Araignée, op zo’n 800m van de entree. Je komt er via een pijp met een regelmatige vorm (1,5 * 1,5m), die onderbroken wordt door een E13. Je komt vervolgens in een galerij uit die haaks op de hoofdgalerij ligt. Je bevindt je inmiddels op +65m. Naar het westen vind je een droge galerij die na 100m eindigt in een leemkuil. Naar het noordoosten kom je via een kort gangetje (sporen van gips te vinden) in een couloir uit met ruime afmetingen (4 * 3m), wat ongebruikelijk is in dit gedeelte van de grot. Deze galerij, de Galerij du P’tit Loup, is heel herkenbaar vanwege de gelaagdheid van de rots die je steeds weer kunt zien. De bijna 400m rechte gang leidt naar een einden van leemverstoppingen of calcietversperringen. Het Affluent de la Vouivre gaat richting zuidwest in deze galerij. Je kunt er opklimmen door kronkelgangetjes tot aan het punt van +123m.

Vanaf de Cascade de l’Araignée tot aan de Cascades Amont (962 – 1.405m achter de ingang): Als je wilt vermijden dat je bij de Cascade de l’Araignée een E5 moet opklimmen, moet je al in het begin van de Galerie du Fil à Coudre de rivier verlaten. Een gang van 100m voert door een fossiele galerij waarin je een brievenbus zult tegenkomen. Uiteindelijk kom je dan toch weer in de actieve waterloop uit en zult die ook niet meer verlaten. De galerijen zijn vanaf dit punt vaak slechts 1 * 0,8m groot.

Het stroomopwaarts gelegen réseau, de Salle des Bretzels en de Méandre du Moine worden hier niet beschreven, omdat je, wil je daar komen, meerdere artificiële klimpartijen over watervallen zult moeten afleggen. Mocht je toch geïnteresseerd zijn, lees dan de volledige beschrijving in de Enfonçure. Zie hiervoor de bibliografie in het boekje zelf.

Houdt bij een bezoek aan de grot het weer in de gaten: het ingangsgalerijtje fungeert bij zware regenval als overloop voor de grot.