Na deze kruipgang sta je in een wat dieper bekken (ong. 50cm), een stukje verderop wordt het nog een paar centimeter dieper. Dan verandert ineens het karakter van de grot: van kleine, geërodeerde gangetjes kom je in een hoge galerij, die hier en daar 10m hoog is. De voortbeweging wordt dus een stuk makkelijker. Eerst een stukje droge meander, dan sta je weer bij het water, hier ga je rechts en volgt het water stroomopwaarts. De zalen en galerijen worden groter, overal liggen grote rotsblokken op de grot: duidelijk sporen van instortingen in het verleden. De wanden van dit deel van de grot bestaan uit breccia, waarin veel kleinere en grotere, zwarte vuurstenen zitten.

Na dit deel verandert de grot opnieuw: de wanden bestaan weer uit vertrouwde, donkere kalksteen. Je zoekt je weg tussen, over en onder enorme rotsblokken, waarbij je steeds in de buurt van het water blijft. Na een poosje kom je in een enorme zaal met een lengte van 50m. Vanaf hier kun je omhoog klimmen, om in de oude (fossiele) waterloop te komen. De hoofdgalerij blijft echter die waar het water nu stroomt.

Overal vind je kleine afzettingen, zelfs direct boven de waterspiegel. Maar ineens sta je in een klein zaaltje, precies waar de rivier een bocht naar rechts maakt. Grotere en wittere afzettingen zijn nu duidelijk zichtbaar. Maar dit punt markeert ook iets anders: het begin van de meander. Het water wordt dieper, de kloof wordt smaller. Hoogte: hier en daar tot 13m! Om niet nat te worden komt het nu aan druktechniek. Je klimt boven het waterniveau en klimt horizontaal verder. Ergens in het midden van de meander klim je verder boven het water uit, om meteen weer af te dalen. In de verte hoor je het water rommelen… Onder je: een mooi meertje, zo’n twee meter diep, kraakhelder water!

Drie kleine watervalletjes zijn er te overwinnen, maar de geërodeerde rots biedt steeds uitkomst. Overal zijn treedjes en greepjes. Dan lijkt het definitieve einde in zicht: de sifon! Touwen verdwijnen in het water en wie weet waar die uitkomen. Zonder duikuitrusting is het onmogelijk hier verder te gaan… Of niet?

Rechts van de sifon is een doorgang die over de sifon leidt en in een klein beekje uitkomt. Je komt in een klein zaaltje met veel afzettingen. Mooi, maar er is nog meer. Achterin is een kleinere passage die weer wat verder leidt. Je komt opnieuw bij een stroompje uit, dat na een meter of vijftien uit de rechter rotswand komt. Einde oefening…

Toch niet! Meteen als je in dit laatste stroompje komt, kun je via een lage etroiture aan de rechterkant in een klein zaaltje komen. Daar stikt het van de afzettingen en daar vind je de mooiste zuil uit de grot. Wel goed opletten dat je niets afbreekt, de afzettingen staan en hangen hier dicht op elkaar. Nu ben je echt aan het eind van de grot. De terugweg is dezelfde als je gekomen bent.

nevengalerijen
Op diverse plaatsen in de grot vind je zijgalerijen, waarvan de meeste geen water meer voeren. Deze gangen vertrekken zowel links als rechts van de hoofdgalerij en lopen meestal evenwijdig aan de watergang. Links zijn ze over het algemeen wat kleiner, rechts ongeveer even hoog als de hoofdgalerij. Bijna alle gangen lopen op een hoger niveau, hier en daar onderbroken door schoorstenen, waarvan de meesten nog niet verkend schijnen te zijn.

Topo en info vind je in het Cadastre E. Boegan, onder nummer 1456.