6 foto's
bij deze tocht

Vanaf de snelweg A23, Villach (A) – Udine (I), neem je de afslag Pontebba. Vanaf de afslag rij je het stadje in volgt nu de weg richting Paso del Cason di Lanza. Dit is een smal slingerweggetje dat door het Val Pontebbana en langs het gelijknamige riviertje loopt. Je volgt de weg door een aantal haarspeldbochten, tot je bij een eenzame boerderij en wat stallen komt. Op de kaart aangegeven als Caserute (alt=1422m). Tegenover deze boerderij parkeer je je auto en gaat nu te voet verder. Omkleden doe je het beste bij de grot, daar je 250 hoogtemeters moet overwinnen. Bergschoenen en evt. wandelstokken zijn aan te raden.

Je volgt nu het wandelpad 440 (rood-wit gemarkeerd) dat een stukje terug leidt en dan in het bos verdwijnt. Eerst ga je steil omhoog, dan volgt een vlakker deel, alvorens het pad opnieuw steiler wordt. In dit gedeelte zijn een aantal passages van kettingen voorzien, om de zaak wat veiliger te maken. Opnieuw wordt het terrein vlakker en dan daal je een klein stukje af tot je in een grote alm komt, die bijna vlak is. Nu sla je rechtsaf en volgt het rotswandje dat de zuidzijde van deze weide vormt. Na zo’n 75m zie je een meter of drie boven de grond een bronzen plaat met daarop de naam van de grot. De ingang zelf is wat moeilijk te herkennen. Je moet een meter of drie klimmen om de ingang te bereiken. Je bent ongeveer drie kwartier onderweg.

Het Abisso Silvio Polidori is een echte watergrot, dat je dan ook overal kunt zien. De hoeken zijn afgerond, je vindt er kleine meanders en overal zijn kleine meertjes te vinden. Qua afzettingen is de grot niet heel bijzonder, al vind je er wél bijna zwarte afzettingen, onderin de P22. Het systeem bestaat uit een opeenvolging van putten, afgewisseld met passages die min of meer horizontaal zijn en die je kunt afklimmen. Onderaan de P74 kom je op een splitsing, waar je de keuze kunt maken voor een enkele P31, of een kleine serie putjes (P9, P16, P4) die tot op ongeveer dezelfde diepte leiden.

De grot begint met een dalend galerijtje, dat je kunt afklimmen tot boven de P20. Daar ga je voor het eerst ‘aan de lijn’ en daalt af in een klein zaaltje. Eenmaal op de bodem kun je twee kanten op: naar de ene kant loopt de gang wat omhoog en eindigt in een zaal met zwarte afzettingen en mogelijke voortgangen hoog in het plafond, de andere kant op ligt een kruippassage naar de rest van de grot. Als je door deze lage passage bent, ga je meteen linksaf en komt in een meander met opvallend zwarte rotsen. Aanvankelijk wat smal, maar later wat breder. Na een twintigtal meters ligt rechts van de meander een put: de P9 (Pozzo del Chiodo) die je verder af moet dalen. Vanwege een redding(soefening) zitten er in het plafond drie haken, en links in de meander nog eens drie. Ankerpunten genoeg dus! Je daalt af tot je in een dalende galerij komt.

Iets verderop ligt de P4, die je met behulp van een touw afdaalt, om op het balkon, bovenaan de P22 uit te komen. Als het kort voor je bezoek geregend heeft, stroomt vanaf hier water in de grot. Overal zie je kleine waterstroompjes uit de muren en het plafond komen. Je daalt de put af en staat vrijwel meteen aan de rand van de P74, wat eigenlijk de voorzetting van de P22 is. Boven de put vind je maar liefste 5 boorhaken, twee moeten voldoen om af te dalen. Als je op het eerste balkon komt moet je eigenlijk op de (orografisch) linkerkant zien te komen, om relatief makkelijk bij een fractionee uit te komen. Anders wacht je een acrobatische manoeuvre om daar te komen. Vanaf deze fractionee kijk je uit op een tussenbalkon, halverwege de P74. Je daalt af en komt op een ‘ezelsrug’, waarna je weg naar de bodem van deze put vervolgt. Nu sta je op een splitsing.

Een korte, smalle gang, waarvan de ingang bezaaid is met rotsblokken, leidt naar de top van de P31. Ook het water stroomt deze kant op, dus de afdaling is hier meestal bemoeilijkt door de waterval. Eenmaal op de bodem land je op een blokkenstort en kun je nog een kort galerijtje bezoeken naar een poeltje en het diepste punt van de grot: -192m. Een droge galerij (onderaan de P74) brengt je via een drietal putjes (P9, P16 en P4) naar het laagste punt van dit deel van de grot. Je komt in een gangetje met veel modder en een klein zaaltje.

Het Abisso Silvio Polidori is een heuse watergrot, dus bezoek de grot in een droge periode en stabiel weer. Het water verzamelt zich in de P74, waar de afdaling door het water gaat! Niet gevaarlijk, wel erg koud! Deze grot mijden in periodes dat de sneeuw op de Creta di Aip (Trogkofel) smelt!

Topo via Catastro E. Boegan