Vanaf de snelweg Triest – Venetië neem je de afslag Prosecco. Vanaf de afslag staat de Grotta Gigante aangegeven, een toeristengrot die een kilometer of 8 verderop ligt. Je volgt de borden richting de Gigante, tot je in het dorpje Borgo Grotta Gigante komt. Je rijdt het door het dorpje heen tot aan een t-splitsing, waar je linksaf slaat. Na zo’n 300 meter sla je rechtsaf en volgt deze doodlopende weg tot aan de poort van een kazerne. Rechts van de weg is een parkeerplaats.

Vanaf deze parkeerplaats vertrekt een onverharde weg, die rechts van de kazerne-ingang naar het zuidoosten leidt. Volg dit pad ongeveer 250 meter, tot aan een kleine, beboste doline, waar een gaashek omheen staat. De doline ligt meteen links van het pad. Hier vind je de ingang van de grot.

De grot staat bij de plaatselijke bevolking ook bekend als Maciah Lusa en de eerste verkenning dateert van 1896. Vanaf de ingang daal je af in een diepe schacht (P43), tot je op een steile helling land. Wanneer je een stapje achteruit maakt, sta je op het enige vlakke stuk van de bodem van de ingangsput. Rechts zit een spit in de muur, waar je een fractionee of een deviatie kunt maken. De tweede put (P15) is al meteen zichtbaar. Hang een schlinge rond een dikke stalagmiet en daal vervolgens deze put af. Op de bodem van deze put ligt veel troep, met als klapstuk een oude Fiat 600…

Net voor dit autootje, aan de linkerkant, is een dalend galerijtje dat je bij de derde put (P19) brengt. Ook hier wordt een stalagmiet als ankerpunt gebruikt en dan kun je afdalen in het mooiste zaaltje van deze grot. Je vindt hier mooie afzettingen en helaas wat graffiti. Op het laagste punt bevindt zich het laatste putje (P7), dat naar het definitieve einde van de grot leidt.

Er is een klein parallel systeem onderin de ingangsput, dat in 1995 door de GTS ontdekt wordt. De grot is sterk vervuild, vooral onderin de P15 ligt veel troep.

Let op: steenslag. Net boven de tweede en de derde put liggen aardig wat losse stenen.