YouTube

Vanaf de snelweg A4 (Triëst – Montfalcone) neem je de afslag Sistiana. Meteen nadat je de snelweg verlaten hebt, sla je rechtsaf, maakt een bocht naar links en je komt op een splitsing uit. Draai linksaf de provinciale weg op en volg die een stuk. Je komt onder een spoorbrug door en nog eens 500m verderop kun je linksaf, richting Slivia. Na een paar honderd meter kom je op een Y-splitsing, waar je links aan houdt. Een bord vertelt je dat dit een doodlopende weg is, maar hij stopt precies bij de grot. De weg draait wat naar links, komt langs wat bedrijven en wordt dan onverhard. Je rijdt nu precies langs de snelweg. Na een paar honderd meter moet je onder de snelweg door, draait opnieuw naar links en 100m verder naar rechts. Je staat nu op een weitje, met aan de rechterhand een betonnen bunkertje. Dit is de ingang voor de toeristen, de ingang voor speleo’s is een grote schacht, zo’n 50m verderop.

Om deze fantastische grot te betreden, kun je natuurlijk wachten tot er iemand de deur open maakt en je via de trappen laat afdalen. Echte speleo’s nemen hun touw en uitrusting mee en dalen af via de ingangsput (P40). Die kun je zowel links als rechts equiperen en afdalen. Bomen en vaste haken maken het uithangen van touwen gemakkelijk en veilig.

Je daalt af in de enorme put en landt op een enorme puinkegel. Het daglicht dringt nog ver in de grot door. Met een beetje pech (zoals bij onze trip) is er zojuist een beest (ree) in het gat gesukkeld en ligt daar op z’n gemak weg te rotten. Stinkt wel! Overal waar je kijkt zie je druipsteenformaties met verschillende afmetingen. Uiteraard zijn ze, zo direct onder de ingang, vrij droog. Maar er is meer.

Daal de puinkegel af en links boven je zie je een enorme schoorsteen. Die moet naar de toeristeningang leiden, maar je moet wel heel goed licht meebrengen om dat te kunnen zien. Je staat intussen al zo’n 60m onder het ingangsniveau. Op –69m houdt de ingangszaal op en moet je via een R6 (vaste touwen) omhoog klimmen, naar een klein zaaltje. Opnieuw alleen maar afzettingen. Er volgt een klein ressaut (R2, vast touw) en dan sta je in de grote zaal. Al voor je zover bent, zie je de enorme stalagmieten vanaf de bodem omhoog reiken. Je staat nu op het betonnen pad, dat voor “Jan Toerist” is aangelegd. Wel makkelijk voor je fotostatief…

Bij de grote stalagmieten splitst het pad zich: linksaf gaat het pad met de nodige treden terug omhoog, naar de tweede ingang. Je hebt een paar mooie fotomomenten net onder het plafond, en een doorkijk naar de ingangszaal. Volg je het pad (beneden) naar rechts, kom je verder in de grote zaal. Links, rechts, boven en onder, overal afzettingen en de bodem ligt vol met grotere en kleinere keien en afgebroken stalactieten en stalagmieten. Voordat mensen hun namen op de afzettingen kalkten, moet het er nóg mooier uitgezien hebben. De zaal daalt opnieuw af tot zo’n 65m onder ingangsniveau en lijkt op te houden.

De Grotta delle Torri di Slivia is een grot die al meer dan twee eeuwen bekend is en bezocht wordt. Vanaf het kleine bunkertje kunnen toeristen via betonnen trapjes en paden tot in de grote zaal afdalen en zich vergapen aan de enorme stalagmieten, de torens (torri) waaraan de grot zijn naam dankt. Het overgrote deel van de grot wordt door deze mensen niet bezocht. Daar zijn de speleo’s voor!