home || contact || links

 

Terra Rossa

bergwandelen

© www.nutons.nl
12 foto's
bij deze tocht

video
bij deze toch
t


land tijdsduur moeilijkheisgraad
Italië 9,5 km 2 (uit 5)
streek / regio afstand soort route

Julische Alpen

4,5 - 5 uur heen en terug
gemeente / dorp hoogste punt benodigde uitrusting
Sella Nevea Terra Rossa (2420 m) camera
parkeren aantal hoogtemeters hutten onderweg
Pecol alm (1502 m) 918 m Rifugio G. di Brazzá

wegwijzer

Vanaf de snelweg Villach - Udine (A23 / E55), neem je de afslag Tarvisio. Vanaf hier volg je de borden richting Slovenië / Bovec. Nadat je door het dorpje Cave de Predil bent gekomen, sla je rechtsaf en rij je richting Sella Nevea. Daar aangekomen ga je nog eens rechtsaf en neemt een steil weggetje richting Jof di Montasio. De weg komt uit op de Pecol alm, waar je je auto parkeert.
 
de tocht

Aan je rechterhand zie je een flinke bergketen, die op het eerste gezicht moeilijk te overwinnen lijkt. Aan de andere kant van het dal kijk je op de Monte Kanin, waar de grens tussen Italië en Slovenië loopt. Wij gaan richting Jof di Montasio, de hoogste berg aan je rechterhand. Het pad is aanvankelijk verhard, maar vanaf de kruising, zo'n 300m verderop, ga je een breed onverhard pad op. Je loopt met een boog richting Rifugio G. di Brazzá, waar je eventueel nog wat kunt drinken. Net voor je de hut bereikt (bij een verlaten jeep uit een grijs verleden) ga je links het veld in en volgt een smal paadje naar het noorden. Al snel splitst het pad zich en ga je rechtdoor, dit pad brengt je aan de voet van de Terra Rossa.

Aanvankelijk loopt het pad redelijk in een rechte lijn, maar dan begint het tegen de helling omhoog te slingeren. Het wordt nooit echt steil. Het uitzicht naar alle kanten blijft fascinerend. Voeg daarbij de marmotten die je onderin het dal tegenkomt, en de dag is bijna gemaakt. Zodra je bij de eerste rotspartijen komt, zul je waarschijnlijk steenbokken tegenkomen. Met een beetje geluk zijn er meer van die beesten onderweg dan mensen: er lopen er hier tientallen rond. Overal grazen ze en het leuke is dat ze helemaal niet bang zijn van mensen. Je kunt vrij dicht bij ze komen en als je ergens stilstaat, komen ze zelfs in jouw richting. Foto- en/of videocamera meenemen dus!

Het pad slingert verder omhoog en het gras maakt plaats voor stenen en rots. Je komt in de buurt van een klein pasje, waar je linksaf slaat. Het laatste stukje naar de top en dan genieten van het uitzicht en wat te eten. De weg naar beneden is dezelfde die je omhoog gekomen bent.

 
opmerkingen
Het leuke aan deze tocht is zeker het contact met de steenbokken. Ze staan soms zo dichtbij dat je ze zou kunnen aaien, maar dat laten ze nog net niet toe. Zorg ervoor dat het geheugenkaartje van je fototoestel genoeg vrije ruimte heeft, want voor je het weet heb je 50 foto's gemaakt...