klettersteigen

wegwijzer

Eerst volg je een stuk asfaltweg, dan wordt je het bos ingestuurd. Een steil paadje komt uit op een breder zandpad en vervolgens opnieuw het bos in. Je kruist nog eens een breed pad en ergens in het bos staat dan het laatste bordje richting via ferrata: linksaf. Aanlooptijd ongeveer 30 minuten.

Deze via ferrata heeft een 'hoog ijzer-gehalte', wat inhoudt dat er wel erg veel pedalo's en krammen in de muur zijn aangebracht. Aangezien je vaak op vlakke rotsplaten klimt is dat handig, maar ze zitten ook waar het niet echt nodig is. Waarschijnlijk om de steig voor iedereen toegankelijk te maken. Het spaart in ieder geval armkracht.

Zoals zo vaak in Franse ferrata's sta je al snel voor het eerste 'bruggetje': Pont du Dolmen. Een houten balk, zo breed als je schoen. Een beetje evenwichtsgevoel is gewenst, natuurlijk blijf je gezekerd en kun je je aan de staalkabel vasthouden. De tweede brug is een heuse hangbrug (Passerelle du Pas Loquace 17m lang). Net vóór de derde brug is de tweede en laatste exit uit de steig.

Nu begint het moeilijke deel. De derde brug is de Passerelle du Pas de la Frousse, ook een hangbrug van maar liefst 30m! Het terrein wordt wat steiler en vooral luchtiger. Een stukje voorbij de brug kom je langs een paar kleine grotjes, waar je even van de schaduw kunt genieten. De kabel verliep tot hier voornamelijk horizontaal, nu veranderd dat: steil omhoog, licht overhangend. Opnieuw steek je een 'evenwichtsbalk' over, de Pont des Balmes en daarna volgt een pittige passage: een traverse onder een vette overhang: hier krijg je spierballen van! Vervolgens moet er nog een overhang verticaal geklommen worden en dan wordt het steeds makkelijker, tot je net onder de top de laatste keer je karabiners uit de kabel klikt. Rechtsaf ga je terug naar het dorp, linksaf naar de top van de Roche Veyrand

Nog snel even naar de top om van het uitzicht op het dal van de Guiers Vif en de omliggende toppen te bekijken en dan in een uurtje weer terug naar Saint-Pierre-d'Entremont. Het pad komt uit op hetzelfde pad als waar je begonnen bent.

Deze klettersteig is officiëel in gebruik genomen op 16 mei 2005, wij klommen hem op de 18e. Eerste Nederlanders in deze tour??

Heerlijke tocht door een goed gezekerde wand. Vanwege de zuid-zuid-oost ligging kan het er behoorlijk warm worden. Voldoende water meenemen is belangrijk. De ankers in de route zijn uitgerust met 'varkensstaartjes', zodat je de route ook kunt voorklimmen. Moet je wel een touw meenemen.