Aven Armand

Het Aven Armand is een van de drie toeristengrotten in de buurt (samen met de Grotte de Dargilan en het Abime de Bramabiau) en misschien wel de mooiste toeristengrot die wij ooit zagen. Vooral omdat de vormen van de enorme stalactieten zo bijzonder zijn: als 'pile d'assiettes', ofwel gestapelde bordjes, steken ze metershoog de lucht in. De enige andere plaats waar zulke afzettingen voorkomen is de Grotte de Cocalière, eveneens in Frankrijk. Aan de andere kant omdat het Aven eigenlijk een enorme zaal is: 75m hoog, 100m lang en 50m breed. Het is de grootste onderaardse ruimte uit de hele streek en is zo groot dat de kathedraal van Notre Dame in Parijs erin zou passen. En als je in de zaal binnenkomt, overzie je ineens de hele ruimte. Da's wel heel bijzonder.

Op 17 september 1897 daalt Louis Armand af in een grote doline op de Causse Méjean, nog niet wetende wat hij daaronder zou ontdekken. De doline heeft een doorsnede van ongeveer 15 meter, maar wordt al snel smaller. De volgende dag zit hij met zijn vriend Alfred Martel in Hotel des Voyageurs (in le Rozier) en vertelt hem over zijn vondst: Gisteren, toen ik in de buurt van het dorpje la Parade rondhing, ben ik bij toeval op een uniek gat gestuit. De grote keien die ik erin gooide, zijn met een donderend geraas bij de duivel aangekomen. De volgende dag keren ze samen terug naar het gat.

Het duo daalt met ladders af in de doline en merken dat na de versmalling de wanden verdwijnen, om plaats te maken voor een lege, zwarte ruimte. Pas 40m dieper landen ze op een enorme puinkegel: rotsblokken die in de loop der jaren vanaf de ingang naar beneden gekomen zijn. In het schijnsel van kaarsen zien ze nog niet veel. De mannen dalen de helling af en zien dan de eerste stalagmieten. Nu pas dringt het tot hen door wat ze ontdekt hebben. De eerste exploraties duren drie dagen, maar dan is in grote lijnen de grot bekend. De komende jaren wordt er verder verkend, maar veel nieuwe gangen worden er niet ontdekt: het blijft bij een, enorme zaal, met de mooiste afzettingen die ze kennen.

Dan komen de families Pin en Eiffel samen en richten een stichting op, om de grot te exploiteren. Visionairs, zeker, want het Aven Armand trekt tegenwoordig ruim 125.000 mensen per jaar aan. Al die mensen worden met een 'funiculaire' ofwel een treintje, naar beneden gebracht. Daar kom je uit op een groot bordes, vanwaar je zowat de hele grot overziet. Je daalt heel wat tredes af (en later klim je ze weer op) voor je op het diepste punt van de rondleiding bent. Een paar keer per jaar worden er concerten in de grot gegeven, meestal barok muziek.